„Niezależnie od pracy nad legendą musieliśmy dokładnie poznać organizację niemieckich służb bezpieczeństwa, ich wzajemne powiązania i metody działania na terenach okupowanej Polski. Wykłady i seminaria prowadzili doświadczeni oficero
wie Oddziału II Sztabu Naczelnego Wodza. Ponadto tkwiliśmy po uszy w materiałach nadsyłanych z kraju. Trzeba było od dechy do dechy wertować gazety, nie wyłączając nawet warszawskiego szmatławca. Obwieszczenia i zarządzenia okupanta, nakazy i zakazy. Prócz tego fotokopie prasy podziemnej. Chodziło o zgłębienie wszystkich realiów i przyswojenie sobie atmosfery okupacyjnego życia.
Od czasu do czasu pojawiali się w Audley End ludzie, którzy różnymi drogami przedarli się z Polski do Anglii. Stanowili oni źródło bezcennych, bezpośrednich niejako, informacji o stosunkach panujących w Generalnym Gubernatorstwie. Jeden z nich, młody, rosły mężczyzna, przybył z Warszawy. Opowiadał, jak się tam żyje, jak zachowują się Niemcy. Na co należy zwracać baczną uwagę, czego trzeba się wystrzegać. Mówił o egzekucjach, łapankach, wysyłaniu na przymusowe roboty,
0 rewizjach i aresztowaniach. Próbował nam przybliżyć akcje zbrojne i odwetowe prowadzone przez ruch oporu.“(4)