„Następnego dnia obydwie Niemki wstydziły się wyjść z Kalibabka na ulicę, widząc, że ma on na sobie damskie ubranie i to nie pasujące do jego sylwetki Poszły więc z nim najpierw do „Pewexu" i kupiły dżinsy, koszulę, buty. Teraz nie musiały się go wstydzić i wspólnie odwiedzali restauracje, bary hotelowe, dyskoteki, za wszvstko oczywiście same płacąc. Po tygodniu przyjechał braoiszek i ser
decznie podziękował Kalibabce za opiekę nad siostrami. Na przystani promowej nastąpiło czułe pożegnanie. Dziewczyny zostawiły adresy i resztę dewiz, których nie zdążyły w Polsce wydać. Kalibabka zaprosił je na przyszły rok. Powiedziały, że z wielką ochotą do niego powrócą.
Prom z Niemkami odpłynął, do następnego roku daleko, a tu trzeba było z czegoś żyć. Kilkakrotnie przychodził więc na przystań promową i wyglądał młodych, pięknych milionerek. Kiedyś zapamiętał trzydziestokilkuletnią Szwedkę, która żegnała męża odpływającego do Ystad. Za kilka dni zobaczył ją samą w „Albatrosie". Niepotrzebnie silił się na angielszczyznę, kobieta okazała się Polką, żoną Szweda, który odjechał. Jeszcze tego samego wieczoru Kalibabka u niej zamieszkał, na kilka pięknych tygodni. Żywiła go, ubierała, chodzili na dancingi. Jej zachłanność znudziła jednak Kalibabkę.“(3)