„cie. Jakże często w dyskusjach np. z fizykami, można się spotkać ze stanowiskiem, że zjawiska chemii — nie mówiąc już biochemii — są dla nich odległe. I w tym tkwi odpowiedź na pytanie, dlaczego tak długo medycyna nie znalazła we własnym rozwoju jednoznacznej odpowiedzi na temat istoty procesów nowotworowych. W dyskusjach nad onkogenezą trzeba znać równocześnie w odpowiednim zakresie fizykę, chemię, biochemię, biologię, psychosocjologię, by interpretować pojęcia medyczne zgodnie z ekologicznym kierunkiem współczesnej wiedzy. Nie można być ekspertem w każdej z tych dziedzin, ale trzeba sobie przyswoić przy pomocy odpowiednich specjalistów uśrednione, a tym samym najbardziej prawdopodobne, informacje na temat raka z każdej z tych dziedzin nauki.
Nasza wiedza nie rozwija się równolegle. Obserwujemy falowy przebieg w każdej z wymienionych uprzednio dziedzin. Uśrednione informacje co jakiś czas dążą do aksjomatycznej średniej zrozumienia istoty raka. Łatwo to prześledzić właśnie obserwując teorie kancerogenezy, które w latach ich powstawania — a niestety także i później, kiedy pozostawały z nich tylko potwierdzone interpretacje — znajdowały się pod wpływem postępu nauki i techniki związanych z poszczególnymi dziedzinami wiedzy. Dla lepszego zrozumienia historycznej hierarchii panujących poglądów i koncepcji na temat raka, warto uzmysłowić sobie wzajemny stosunek medycyny do najbardziej podstawowych gałęzi wiedzy.“(6)